top of page

 

Lieve kleine Iekie,
die graag kijkt, graag ontdekt.
De tuin is je wereld iedere dag,
maar al gauw zal je op stap gaan
met een tas in je hand.

Wie zal je worden
en wat ga je doen?
Neem je dromen mee,
schuif ze niet aan de kant!

Lief klein meisje,
blijf met me verbonden,
verlies me niet,
blijf niet in het verleden.

Want door jou
zal ik de wereld
goed kunnen zien
en word ik
wie ik zijn mag bovendien.

Maar ik werd groot
en jij bleef achter.
Ik was je vergeten,
jouw dromen verstomden,
de leegte die gaapte
en dat ik jou negeerde,
hoe kon ik dat toen weten?

Toch, na jaren
heb ik je teruggevonden,
je tranen gedroogd,
je hand vastgehouden,
geknuffeld, bemoederd,
in mijn armen genomen.

Vandaag zijn we samen!
We onderzoeken, genieten,
je inspireert me met je plannen, 
energie en je speelsheid.
 
Jij prachtig kind,
je bent er nog steeds
in de tuin diep van binnen.
Ik koester je om steeds weer
opnieuw te beginnen.
 
Tekst: Frederike Proost (2023)
Iekie in de tuin
bottom of page